Asociaal?

Op woensdag 13 april wordt het ouderwets politiek vuurwerk in de commissie Werk en Inkomen van de gemeenteraad in Groningen. Geen kleine debatjes over stoeptegels, dakkapellen en hondenpoep, maar harde tegenstellingen tussen een linkse meerderheid en een liberale minderheid. En het woord dat de liberalen ongetwijfeld meerdere malen te slikken zullen krijgen is “asociaal”. Want zo liggen de verhoudingen in de geesten van velen: wie socialist is, is sociaal. De rest is asociaal.

Maar zo eenvoudig laat ik me, als sociaal bevlogen liberaal gemeenteraadslid, toch niet wegzetten. Ik vind dat er een groot verschil is tussen sociaal en socialistisch. En bovenal vind ik de liberale koers van het huidige kabinet en de consequenties voor de reïntegratie en de participatie in de stad Groningen (want daar hebben we het op 13 april over) heel ingrijpend, maar niet asociaal.

Uiteraard is het zo dat er door het kabinet zeer hard ingegrepen wordt in de sociale zekerheid, de reïntegratie- en participatiebudgetten. Voor de stad Groningen betekent dit dat er van het bestaande reïntegratie- en participatiegeld ongeveer 1/3 overblijft. Voorwaar een enorme teruggang en dat doet pijn voor iedereen die voordeel had van deze gelden. En dat zijn nogal wat partijen waaronder reïntegratiebureaus en instellingen die gesubsidieerde medewerkers in dienst hebben. En uiteraard mogen we in dit rijtje de mensen waarvoor de gelden bedoeld zijn niet vergeten: de mensen die geholpen worden met reïntegratiegelden, mensen die een gesubsidieerde baan hebben en mensen die “geactiveerd” worden met behulp van de participatiegelden. Denk bij dat laatste aan allerhande activiteiten om mensen met een grote afstand tot de arbeidsmarkt “sociaal te activeren”. Dat leidt niet tot werk, maar wel tot gesubsidieerd “meedoen”, zoals het college dat altijd zo mooi weet te omschrijven.

Op het eerste gezicht lijkt het onlogisch om in deze regelingen in te grijpen. We willen toch dat mensen werken en niet thuis zitten? Dan is het toch juist goed dat er wordt ingezet op reïntegratie? Dan is het toch geweldig als iemand gesubsidieerd aan het werk kan? En het is toch fijn dat scholen en buurtstallingen zo aan “gratis” personeel kunnen komen? En het is toch prachtig als iedereen “mee kan doen”? Was het maar zo makkelijk!

Al die participatie- en reïntegratieregelingen waren bedoeld om mensen duurzaam aan werk te helpen. Daarin hebben de regelingen gefaald. Ze hebben geleid tot een bloeiende industrie van reïntegratiebedrijven die zelf wel profiteerden van de onophoudelijke stroom geld, maar die uitermate weinig resultaat hebben geboekt. Daarnaast hebben ze geleid tot een onbeperkte subsidieverslaving bij allerhande instellingen die zeer goedkoop en gratis personeel konden krijgen. Scholen hoefden niet in te zetten op betaalde concierges, want de concierge was gratis beschikbaar dankzij participatiegelden. Dat de gemeenschap daarvoor EUR 25.000 per concierge neertelt doet kennelijk niet ter zake. Bij allerhande andere gesubsidieerde instellingen het zelfde beeld. In plaats van mensen op te leiden en door te sluizen naar een reguliere baan op de arbeidsmarkt, werden mensen met een gesubsidieerde baan vastgehouden omdat ze “onmisbaar” waren geworden.

Kortom: alle subsidies zijn goed bedoeld maar leiden niet tot het gewenste resultaat: duurzaam toegang tot de arbeidsmarkt. En dan heb ik het nog niet eens gehad over het enorme aantal Nederlanders dat een baan heeft in de Sociale Werkplaatsen. Het is in Nederland 1% van de beroepsbevolking. Ter vergelijking: in het bepaald niet ascociale Zweden is het 0,58%, in Duitsland 0,66%. En nergens in Europa zijn de kosten voor een plek in de sociale werkplaats zo hoog als in Nederland. In ons land kost een plek EUR 25.750, in Zweden EUR 20.500, in Duitsland EUR 11.500.

We hebben in Nederland de neiging om mensen te snel als zielig te bestempelen en ze dan aan de hand van de overheid aan een gesubsidieerde baan te helpen. Dit heeft tot een onbetaalbaar en ineffectief systeem geleid waarin veel te veel mensen afhankelijk zijn gemaakt van volledig gesubsidieerde arbeid en veel te veel instellingen zich niet meer inzetten om deze mensen regulier in dienst te nemen.

Wie vervolgens kijkt naar de ontwikkeling van de arbeidsbevolking in Nederland kan niet anders concluderen dat hard ingrijpen nodig is. We kunnen ons niet permitteren om zoveel mensen aan de kant te laten staan of slechts kunstmatig aan werk te helpen. De beroepsbevolking in Nederland neemt in een snel tempo af, van 10,1 miljoen in 2010 naar 9,4 miljoen in 2040. Tegelijkertijd moet die kleinere beroepsbevolking veel meer werk verzetten om de zorg die met de vergrijzing gepaard gaat te kunnen leveren en om de AOW uitkeringen van de vergrijzende bevolking te kunnen betalen. In 1957 was er 1 AOW’er op iedere 6 werkenden, momenteel is die verhouding 1 op 4 en in 2040 is die verhouding 1 op 2! Willen we ons land niet alleen nu maar ook op termijn sociaal en betaalbaar houden, dan hebben we iedereen nodig. Dat is inclusief iedereen die nu niet of alleen heel moeilijk aan het werk kan komen.

Met het afnemen van de gelden vanuit het Rijk worden ook nieuwe maatregelen genomen om kansen op de arbeidsmarkt toe te laten nemen. Het Rijk maakt loondispensatie mogelijk: bedrijven kunnen mensen die niet voor 100% loonwaarde werk kunnen leveren, gewoon in dienst nemen. Het deel aan loonwaarde dat de medewerker niet kan leveren, wordt door de overheid aangevuld. Dat is een prima regeling die mensen vooral laat beoordelen op wat ze wél kunnen, niet op wat ze niet kunnen. Het is een regeling die er toe moet leiden dat bedrijven en overheid sneller kansen geven aan mensen die nu nog een (grote) afstand tot de arbeidsmarkt hebben. Bij bedrijven en overheid ligt dan wel een grote verantwoordelijkheid om deze mensen een kans te geven. Ik ben er van overtuigd dat ze dat zullen doen. Alleen al de snel toenemende schaarste op de arbeidsmarkt zal ze daar toe dwingen. Maar mocht dat niet gebeuren, dan kan ik me voorstellen dat de overheid ze desnoods met wetgeving de goede kant op zal sturen.

Ik zie uit naar het debat van woensdag. Over dit ingewikkelde maar belangrijke onderwerp is nog lang niet alles gezegd. En laat één ding duidelijk zijn: de noodzakelijke maatregelen hebben impact op heel veel mensen en zullen niet makkelijk zijn. Ook niet voor het college dat de maatregelen moet uitvoeren. Maar asociaal? Nee dat is het in mijn ogen zeker niet. Vindt u dat ook, of denkt u er heel anders over? Uw commentaar is zoals altijd welkom!

16 comments for “Asociaal?

  1. Rosita
    8 april 2011 at 12:33

    Hey Arno, wie noemt jou asociaal? ;-)

    • Arno Rutte
      8 april 2011 at 12:43

      Hoi Rosita,
      Dat heb ik toch echt wel eens meegemaakt. Maar wie weet blijft het nu achterwege ;-) Ik twijfel er niet aan dat je in ieder geval een heel andere mening op dit dossier hebt dan ik!

  2. Ruud Kosters
    8 april 2011 at 16:03

    Arno, dat je een goed debater bent is bekend, ook je blog verwoord het liberale standpunt super goed. Helder en goed te begrijpen. Geweldig! Succes komende woensdag.

  3. Rosita
    8 april 2011 at 22:07

    Maar over sommige dingen zijn we het wel eens op dit dossier (zie discussie mei 2010) ;-)

    • Arno Rutte
      12 april 2011 at 09:42

      Dat klopt. En over veel andere zaken zijn we het niet eens. Laten we maar eens kijken hoe het uiteindelijk uit gaat pakken!

  4. Rob Heusdens
    15 april 2011 at 00:49

    De VVD schijnt nog steeds niet de wezenskenmerken van het door haar zelf bepleitte systeem, het op de kapitalistische vrije markt geënte systeem, te kunnen begrijpen.

    Het is de kapitaalbezitters immers (ga de hele geschiedenis maar na) nooit te doen geweest om het met hun vergaarde kapitaal zoveel mogelijk werk en arbeidsmogelijkheden te creëren, maar het uiteindelijke doel van de productie is de kapitaal winst, en in de regel kan dat slechts door te besparen op de noodzakelijke kosten van het kapitaal, dat wil zeggen door te besparen op het arbeidsloon. Met hoe minder arbeiders en hoe lager loon je je winst produceert, des te gunstiger dat is voor de kapitalist, Maar dat betekent wel dat je dus de minder rendabele arbeiders uitstoot.


    De productie produceert de mens niet alleen als waar, mensenwaar, de mens als stukgoed, zij produceert hem dienovereenkomstig als een zowel geestelijk als lichamelijk ontmenselijkt wezen. — Immoraliteit, mismaaktheid, helotisme van arbeider en kapitalist. — Het product is de bewuste en zelfstandig optredende koopwaar… het menselijk stukgoed … Het is een grote stap vooruit wanneer Ricardo, Mill enz. tegenover Smith en Say het bestaan van de mens — de grotere of kleinere menselijke productiviteit van de waar — voor indifferent of zelfs schadelijk verklaren. Niet hoeveel arbeiders een gegeven kapitaal onderhoudt maar hoeveel rente het opbrengt, de som van de jaarlijkse besparingen is volgens hen het ware doel van de productie. Zo was het ook een grote en logisch-consequente vooruitgang in de nieuwere (XLI) Engelse economie om, terwijl zij de arbeid tot het enige principe van de economie maakte, tegelijk heel scherp de omgekeerde verhouding tussen arbeidsloon en kapitaalrente te onderkennen en te beseffen dat de kapitalist als regel alleen door het drukken van het arbeidsloon winst kan maken, en vice versa. Niet het afzetten van de consument, maar het wederzijds bedotten van kapitalist en arbeider zou de normale verhouding zijn. — De structuur van de particuliere eigendom impliceert het aspect van de particuliere eigendom als arbeid, het aspect van de particuliere eigendom als kapitaal en de wederzijdse betrekking tussen deze beide aspecten.

    Citaat:
    Karl Marx, de Parijse manuscripten 1848 – De verhouding van de particuliere eigendom.

    Zonder gesubsidieerde arbeid zouden deze arbeiders dus niet – zoals de heer Rutte schijnt te suggereren – opgenomen worden in de maatschappelijke productie, maar voor een groot deel in de vergaarbakken van de werkloosheid blijven hangen, hooguit zouden door verdringing bepaalde arbeiders nog wel ergens werk kunnen vinden, daarbij bestaande arbeiders in de werkloosheid duwend.

    De financiële prikkel die de gesubsidieerde arbeid levert om noodzakelijke vormen van maatschappelijke productie (zoals veiligheid, buurtwelzijn, etc.) te leveren die we met z’n allen toch nodig vinden maar waar de kapitalist geen geld in wil steken, tegen geringe meerkosten (de werkloosheids uitkering kost ook geld) in stand te houden zijn dus zeer kosten effectief.

    Waarom zou een prikkel die kennelijk werkt nu opeens moeten verdwijnen?

    Tip:
    Ga ook eens na wat de wetenschap verteld over de mate waarin economische prikkels nu al of niet werken, de resultaten zullen je verrassen!
    Zie: http://www.youtube.com/watch?v=u6XAPnuFjJc

    Laat de VVD eerst maar eens zorgen dat waar die prikkel kennelijk niet of geheel verkeerd werkt (de “perverse bonussen”) en één van de factoren was in het ontstaan van de financieel-economische crisis, ongedaan wordt gemaakt.

    Het is een illusie dat je de maatschappelijke waarde die de huidige gesubsidieerde vorm van arbeid vertegenwoordigd zou kunnen overlaten aan vrijwilligers, en omdat ze niettemin noodzakelijk is, zou dat dus betekenen dat je nog meer en duurder betaalde professionele krachten nodig zult hebben om die zelfde maatschappelijke waarde in stand te houden.

    De bezuiniging op de gesubsidieerde arbeid is dan ook geen besparing, maar zal leiden tot ófwel veel hogere kosten om diezelfde maatschappelijke waarde te produceren, dánwel tot afbraak van die maatschappelijke waarde, waardoor veiligheid, welzijn etc. ernstig wordt aangetast,

    Is dat het kapitalistisch paradijsje waar de VVD van droomt, met torenhoge bonussen voor de banken maffia, maar gebrek aan werk, welzijn en veiligheid voor de massa’s, waarbij de ene na de andere stadswijk is omgevormd tot ‘no-go’ zone’s, waar je alleen met kogel-vrij vest en politie bescherming kunt binnengaan?

  5. Arno Rutte
    15 april 2011 at 06:25

    Rob,

    Welkom op mijn blog. En bedankt voor je uitvoerige en stevig onderbouwde reactie. Je hebt er werk van gemaakt en dat waardeer ik.
    Ik ben helemaal met je eens dat er werk is dat de markt niet spontaan op zal pakken. Mede daarom hebben we de overheid en ik ben weliswaar voorstander van een niet al te grote overheid, maar vind de overheid wel zeer nodig en nuttig.
    De overheid zorgt dat deze werkzaamheden, als een democratische meerderheid vindt dat ze moeten gebeuren, worden uitgevoerd.
    Ik zie echter niet in waarom daarvoor altijd een loonkostensubsidie gebruikt moet worden. Waarom moet een stadswacht die al 3 jaar volledig en goed werk levert nog afhankelijk zijn van een loonkostensubsidie? Als we als raad vinden dat werk noodzakelijk is, zullen we er op de reguliere begroting geld voor moeten worden. Dat heeft Groningen echter nauwelijks willen doen. Het ‘gratis’ subsidiegeld was er toch. En dan konden de andere gemeentelijke middelen aan ‘mooie’ andere maakbaarheidsprojecten uitgegeven worden. Ik vind het bepaald niet sociaal.
    Tot slot: ik ben geen voorstander van torenhoge bonussen maar zie geen verband met de noodzakelijke afbouw van gesubsidieerde arbeid en dat onderwerp. Afbouw van gesubsidieerde arbied is noodzakelijk vanwege de ontgroening en de vergrijzing. De schuld ligt niet bij de te hoge bonussen maar bij politici die niet de moed hebben gehad dit onafwendbare probleem aan te pakken.

  6. Rob Heusdens
    17 april 2011 at 04:50

    Beste Arno,

    Het probleem is inderdaad dat de ‘vrije markt’ een aantal zaken nooit zal financieren. De economische infra-structuur, de aanleg van havens, wegen, vliegvelden, etc. alsook de kennisontwikkeling en het onderwijs, belangrijke voorwaarden waaronder ondernemers kunnen produceren, worden grotendeels uit gemeenschaps geld betaald.
    Maar ook zaken als welzijn, veiligheid, toezicht, etc. wat we nu dan via ondermeer gesubsidieerde arbeid in stand houden, zijn zaken die een gemeenschappelijk belang vertegenwoordigen, en die hebben ook een kost prijs.
    Ondernemers investeren daar ook niet in, of vrij weinig. Alleen af en toe een miljardair of miljomnair die om zijn imago wat op te krikken een deel van zijn vermogen wegschenkt aan een goed doel.

    Ik heb er in mijn bijdrage op gewezen dat de relatieve meerkosten van die gesubsidieerde arbeid gering zijn in verhouding tot wat er aan prestatie wordt verricht. Heel wat beter in ieder geval dan de bonussen aan bank directeuren die juist tot grote wanprestaties hebben geleidt (dwz. het was een negatieve prestatie die ons veel geld kost – en daarbij wijs ik niet op de directe kosten van de bail-outs, want daarvan zou nog aangetoond kunnen worden dat ze de overheid geld opleveren, maar vanwege het aangetaste vertrouwen in het financiële stelsel als zodanig – geld heeft immers geen intrinsieke waarde, noch wordt het gedekt door een goudstandaard, dus de waarde van geld staat gelijk aan het vertrouwen dat we kunnen hebben in het geld systeem).

    Dus als we het er over eens zijn dat deze maatschappelijke uitgaven voor welzijn en veiligheid nodig zijn, en de maatschappij geld mogen kosten, alsmede dat de beloning voor dat werk, de mate dus waarin de maatschappelijke prestatie wordt beloond, in goede verhouding met elkaar staan, is de enige vraag hoe je dat geld int, welk overheidsorgaan die kosten voor zijn rekening neemt.

    Over dat laatste kun je uitgebreid discussiëren, maar is niet anders dan een vestzak broekzak discussie. Of de gemeente er nu belastingen voor int, of de rijksoverheid maakt uiteindelijk niet veel uit, het zal toch de burger en belasting betaler zijn die ervoor opdraait. Zolang je de burger en belasting betaler maar duidelijk kan maken dat dat geld ook juist en effectief wordt ingezet en niet over de balk wordt gesmeten, is daar niks mis mee. En volgens mij kan dat verhaal verteld worden.

    De vraag waarom een stadswacht na 3 jaar werken nog altijd een gesubsidieerd loon zou moeten krijgen, die vraag had ik al beantwoord, en deels heb je zelf al dat beaamd, nl. dat er altijd maatschappelijke kosten zullen zijn voor bepaalde maatschappelijke activiteiten, zoals welzijn, veiligheid en noem maar op, die niet door het vrije bedrijfsleven worden gedaan om de eenvoudige reden dat er geen winst aan te onttrekken valt, dus voor rekening zullen komen van de overheid.

    Ook het argument dat die stadswacht dan misschien best zou kunnen doorstromen naar het vrije bedrijfsleven – in een baan als beveiliger van een particuliere onderneming – veranderd daar niets aan, want die particuliere bedrijven zorgen nog altijd niet voor veiligheid en welzijn in de woonwijken, dus die mensen zul je nog steeds nodig hebben.
    Die doorstroming levert dus ook niet veel op, want er zal immers verdringing plaatsvinden, en dus ook uitstoot van arbeidskrachten uit het vrije bedrijfsleven.

    Ten slotte: subsidies zijn nooit gratis, er is altijd iemand die ervoor betaald. Maar de vette bonussen van banken zijn ook subsidie, ongeacht dat ze niet op de balans staan van de overheid, want ook daarvoor zal er iemand zijn die dat betaald. Bijv. de man/vrouw die door misleiding een totaal verkeerd financieel product aanschafte en daardoor jaren op de blaren zit.

    Ook de miljarden die aan reclame worden gespendeerd, en die er door beïnvloeding van de consument voor zorgen dat hij meer van product X koopt dan van product Y, worden betaald door de consument, en zijn dus ook een vorm van ‘subsidie’. Hoewel de consument misschien veel liever niet wordt beïnvloedt in zijn/haar aankoop beslissing, en op veel objectievere grondslag (bijv. op basis van onafhankeljjke consumenten info en ervaringen van andere gebruikers).

    Recent wetenschappelijk onderzoek toonde nog maar eens aan hoe ver de bewuste beïnvloeding van consumenten gaat. Bijna 95% van onze aankoop beslissingen worden op één of andere manier gemanipuleerd door vormen van reclame en verkoop strategiën.

    In onze strijd tegen terugdringing van onnodige verspilling van grondstoffen en energiegebruik liggen dus dáár de sleutel, wanneer je die oneigenlijke beïnvloeding uit zou schakelen, en de consument weer zelfstandig laat nadenken over wat hij aanschaft, en om welke reden, dus het een échte vrije keuze laat, zou mens, milieu en bedrijven er wel bij varen, omdat we dan veel objectievere aankoop beslissingen zouden nemen. Want reclame zorgt immers slechts voor een ander aanschaf gedrag, waardoor bepaalde bedrijven en producten beter verkopen dan andere, voor het bedrijfsleven als geheel is dat niet positief, want andere producten en bedrijven, die misschien wel betere producten maken maar niet zoveel besteden aan reclame, leiden daaronder.

    • Arno Rutte
      17 april 2011 at 08:57

      Rob,
      Een fervente socialist die in het kapitalisme het kwaad lijkt te zien zal ik nooit helemaal kunnen overtuigen. Prima, want een wereld zonder meningsverschillen is maar saai ;-)
      Maar nu terug on topic. We blijken het uiteindelijk ook over verassend veel dingen eens. Zo klopt het helemaal dat subsidies overheidsgeld zijn en dat de stadswacht de Nederlandse burger netto het zelfde kost als hij uit subsidie geld of uit gemeentebelastingen wordt betaald. En toch is er een groot verschil!
      In de eerste plaats gaat het bij de gesubsidieerde banen niet alleen om ambtenaren, maar ook om medewerkers van allerhande maatschappelijke instellingen en een aantal bedrijven. Die worden niet tot maximale efficiency gedwongen door de “gratis” medewerkers. Om maar te zwijgen over de geluidstechnici en cameramensen van zeer hoog niveau die niet doorstromen naar de markt en daarmee de opleiding van nieuwe jonge mensen belemmeren,
      Maar veel belangrijker is dat de gemeente Groningen, juist omdat ze mensen met subsidiegeld aan het werk houdt en niet met geld van de eigen begroting, teveel geld aan andere zaken uitgeeft. Het gemeentebestuur in Groningen is verleerd om efficient en doelgericht met belastinggeld om te gaan. En dat terwijl de lasten de hoogste van heel Nederland zijn! De Stadjer betaalt dubbel: eerst aan de subsidies, daarna aan de torenhoge (en er is geen daling in zicht met het huidige linkse college) lokale lasten.
      De bonussen in het bedrijfsleven hebben met dit alles niets te maken. Het bedrijfsleven is niet perfect en heeft op sommige punten regulering nodig. Daar kunnen we het snel over eens worden. De overheid verheerlijken omdat de markt niet perfect is is een vergelijking die mank gaat. Of heeft de markt ook de huidige vergrijzing en het begrotingstekort veroorzaakt…?

  7. Rob Heusdens
    18 april 2011 at 02:46

    Beste Arno,

    Het zal je verbazen, maar ook rechtegeaarde socialisten komen soms tot andere inzichten. We hoeven maar te kijken naar China en recent ook Cuba, waar men wel degelijk nieuwe wegen in slaat. Op Cuba worden momenteel de grootste hervormingen ooit ingevoerd, een deel van het ambtenaren apparaat zal op de ‘vrije markt’ werk moeten vinden. Desondanks blijven ze nog een relatief groot staats apparaat houden. Ze schieten gelukkig niet door in het tegenovergestelde.

    Als je het over de gemeentelijke geld-over-de-balk smijterij hebt, en al die andere plannen die de gemeenschap het nodige aan extra geld kosten, waarbij we in het rijtje kunnen noemen de plannen van de Blauwe stad, Meerstad, het Forum, kunnen we denk ik ook kort zijn: daar waren wij ook niet voor. Dit zijn/waren allemaal plannen uit de koker van de PvdA.

    En ik kan daar nog aan toevoegen, hoewel het dan geen geld is van de gemeenteraad, maar wel gemeenschapsgeld, de ontwikkeling van projecten zoals de Tasmantoren door Lefier, bedoeld eigenlijk om de corporatie aan extra inkomsten te helpen om daarmee onrendabele sociale huurwoningen in stand te houden, maar wat op dit moment bakken met geld kost doordat de verkoop en verhuur zeer tegen valt. De corporatie is gewoon mee gaan liften op de huizenmarkt-zeepbel, in de verwachting dat dat gouden bergen ging opleveren, maar oogst nu enorme verliezen die ten koste van de huurders moeten worden opgebracht.

  8. Arno Rutte
    18 april 2011 at 07:16

    Rob,
    Dit lijkt me een mooie afronding van onze dialoog, want met zeer veel van de megalomanie die je hier beschrijft ben ik het ook volstrekt oneens. Kijk maar eens naar mijn laatste blogbericht: ‘besluitvorming grote projecten’. De grote en exclusieve woontorens van de corporaties doen bij mij eveneens de wenkbrauwen fronsen. Ik kan dat niet in lijn brengen met de sociale kerntaken van de corporaties.
    De ontwikkelingen in China zijn stormachtig en ook de potentie in Cuba is enorm. Met het enorme democratische gebrek en bijbehorende schending van de mensenrechten heb ik echter veel problemen. Maar iets zegt me dat jij daar ook niet enthousiast over bent!

  9. Rob Heusdens
    21 april 2011 at 22:46

    Beste Arno,

    Goed om te horen dat we het over veel dingen eens kunnen zijn. Ondanks verschillen in ideologische uitgangspunten. Het lijkt misschien merkwaardig, maar in de CPN tijd was het ook al zo dat je soms beter te maken kon hebben met de VVD dan met de PvdA, aan de VVD wist je tenminste wat je aan elkaar had.
    Maar ja, over mensenrechten de democratie, daarover hebben we denk ik wel degelijk ideologische verschillen. De opvatting dat enkel de burgerlijke democratie en burgerlijke vrijheden opgeld zouden doen, en dat landen die niet aan dat soort criteria zouden voldoen per definitie slecht zouden zijn, daarover verschillen we denk ik wel degelijk van mening.

    Over Cuba. Mijn mening over de democratie op Cuba is dat het land in menig opzicht democratischer is dan de democratie die we in Nederland kennen, ook al is het een democrate die geen meer-partijen stelsel kent. En de reden dat ik die mening ben toegedaan is omdat Cuba er in geslaagd is dankzij haar democratische model een crisis te doorstaan die voor vrijwel elk ander land de complete ondergang had betekend. Ze moesten nl. begin jaren negentig binnen een paar jaar een economische crisis oplossen waarin ca. 80% van hun totale buitenlandse handel wegviel, door de omwentelingen in Oost europa.

    Wij kunnen ons dat niet voorstellen. Ook al beleven we nu ook een crisis, en is het één van de ergste crisissen sedert de crisis van de jaren ’30, maar ze is in dat opzicht totaal onvergelijkbaar. De Cubanen moesten met inzet van alles wat ze hadden hun totale economie omzetten en forse stappen terug doen.
    Elk ander land en elk ander systeem zou onder dat soort omstandigheden in een totale anarchie en chaos zijn uitgemond, maar de Cubanen konden DANKZIJ hun democratie, waarbij juist ook gebruikt werd gemaakt van de zeggenschap van Cubanen over hun productie voorwaarden, via bedrijfsraden en volkscomités, deze crisis oplossen. En ondanks dagelijkse tekorten, belanden ze niet in een totale chaos. Ze losten het met elkaar op.

    Eén van de aspecten van deze crisis was dat het o.a. oook het merendeel van de olieleveringen aan Cuba kwam te vervallen. Dus ook olie/benzine voor traktoren en voor kunstmest was er niet meer. Men is overgegaan op het gebruik van ossen ipv. traktoren en heeft biologische vervangers gevonden voor kunstmest, alsmede waren mensen inventief om in steden groenten te verbouwen.
    Hierover is ook een documentaire gemaakt, genaamd: “How Cuba survived peak-oil” (staat o.a. op |Youtube) dat een indrukwekkend beeld geeft over hoe de Cubanen hun crisis oplosten.

    Geheel anders dan de VS en Europa, dat gewoon weer het volgende olie-rijke land bezet onder allerlei voorwendels, waarvan pas later duidelijk wordt dat ze gewoon vals waren…..

    Hetzelfde zie je ook met hoe ze het probleem van de jaarlijkse orkanen oplossen. De bevolking wordt tijdig geëvacueerd en er zijn relatief weinig slachtoffers. Hoe anders is dat in andere derde wereldlanden of zelfs een land als de VS (zie Katrina) waar mensen nog jaren nadien dakloos zijn en elke hulp ontberen!
    Dat de Cubanen niet dezelfde luxe hebben als de West europeaan, dat klopt, maar op het gebied van onderwijs en gezondheidszorg is de gemiddelde Cubaan bijna net zo goed af als de west europeaan.

    Dat Cuba nu ook veranderingen doorvoert, waardoor een deel van de Cubaanse arbeiders die eerst in dienst waren van de overheid straks zichzelf moeten zien te bedruipen, geeft denk ik aan dat men de noodzaak inziet van economische veranderingen, maar toch de verworvenheden van het eigen systeem niet los laat.

    • Arno Rutte
      24 april 2011 at 15:02

      Rob,
      In je verering van Cuba ga ik toch echt niet met je mee. Een meedogenloze dictatuur waar vrijdenken je op levenslange gevangenschap of erger kan komen te staan. Waar een compleet land tot op het bot verarmd is omwille van de verdorven ideologie van de leiders. Waar internet alleen bestaat als iets dat buiten het eiland wel bestaat maar op het eiland niet.
      Tot de val van de muur waren er (helaas) in Nederland veel communisten die ons wijs bleven maken dat in de DDR toch echt een heilstaat gerealiseerd was. Waar propaganda al niet toe kan leiden. Voor Cuba geldt helaas het zelfde…

  10. magnani
    24 april 2011 at 14:51

    hallo.

    zit net in zo een traject.en alles wat ik de laatste drie maanden leerde was,intimidatie(wanner je het waagt kritiek te uiten.korting van uitkering).of negatieve bericht naar gemeente.
    slijmen.kudde gedrag.hoe ik een telefoon gesprek moet voeren en een brief moet schrijven.
    ik ben overigens 40. moeder van 3 kinderen.(van afkomst duits),en heb altijd gewerkt in eigen familie bedrijf.
    en ja,ik heb heeeel vel belasting betaald in deze tijd.

    ik wil zeker niks gratis,maar wanner ik bedenk hoeveel geld deze bedrijven verdienen ,met hersenspoeling en scientology achtige cursussen.
    woord ik misselijk.
    en het gaat hier niet om bijstand of werk.het gaat om geld wat over de balk gegooit wordt.
    wanner iemand uberhaubt een stageplek. krijgt is die met behoud van uitkering.of vrijwilligers werk,en meestal niet van duur.
    en dan sta je er weer.
    klaar voor het volgende traject.
    magnani

  11. Arno Rutte
    24 april 2011 at 15:04

    Magnani,
    Welkom op mijn blog! En wat goed dat je op basis van je eigen ervaring een reactie plaatst.
    Het klinkt als een frustrerende situatie waar je in zit, en je geeft aan dat de trajecten waar je aan mee moet doen je niet vooruit helpen. Heel erg vervelend!
    Wat voor dingen zouden jou wel vooruit helpen? Zou de politiek (ook lokaal) daar iets voor kunnen betekenen? Ik ben benieuwd naar je reactie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *