Het Groninger Forum ontvangt 2,5 miljoen euro subsidie. Per jaar. En dat al sinds juni 2010. Om dat bedrag bij elkaar te krijgen moeten moet jaarlijks door 8300 Groningse huishoudens OZB betaald worden. Met 2,5 miljoen euro kan de bijstandsuitkering van 250 Stadjers betaald worden. Serieus geld. Met zoveel geld moet ook enorm veel waarde voor de stad gecreëerd zijn. Anders zouden het college en de raad dit immense bedrag toch niet jaarlijks ter beschikking stellen? Laten we daarom eens kijken wat voor moois het Groninger Forum ons tot nu toe gebracht heeft.

Het Groninger Forum heeft een tijdelijke lokatie aan het Hereplein. Daar exploiteert het Forum de voormalige Camerabioscoop op dezelfde wijze waarop Images dat ook al deed aan de Poelestraat. Images deed dat prima op basis van de eigen subsidies en had daar de 2,5 miljoen niet voor nodig. Nu is die extra subsidie er wel en is er niets nieuws gerealiseerd. De debatten die het Forum organiseert werden voor het verstrekken van de subsidie van 2,5 miljoen euro ook al gehouden. Ook hier is dus niets nieuws onder de zon. Voor zover er al wel nieuwe dingen door het Forum worden georganiseerd zijn ze mij als geïnteresseerde en betrokken Stadjer nog nooit opgevallen. Ik kan niet anders concluderen dan dat er inmiddels 5 miljoen euro is uitgegeven en er geen enkele waarde voor de stad is gerealiseerd. Een treurige constatering.

De grote vraag is waar het geld dan wel aan op is gegaan. In ieder geval niet aan het realiseren van één organisatie waar alle partijen die het Forum vormen in op zijn gegaan. Na twee jaar is er nog steeds gedoe en geruzie, met name tussen het Forum en de belangrijkste participant, Biblionet. En er is nog geen beterschap in zicht.

Je zou denken dat zoveel amateurisme en gebrek aan samenwerking consequenties zou hebben voor de subsidieverstrekking. Zeker nu de stad in enorme financiële nood zit. Maar in plaats van de Forum organisatie de duimschroeven aan te draaien, geeft het Groninger college het Forum tot 1 januari 2015 de tijd om de bestuurlijke perikelen op te lossen. In de tussentijd worden er minimale eisen gesteld ten aanzien van wat de Forumorganisatie de Stadjers moet bieden en loopt de subisidiemeter vrolijk door. Op 1 januari 2015 zal er ruim 10 miljoen subside zijn verstookt.

Deze gang van zaken verhoudt zich op geen enkele manier met de financiële nood van de stad. Op dit moment zit het Groninger college op de hei te broeden op bezuinigingen die alle Stadjers zullen raken. Het is voor mij ondenkbaar dat het inhoudelijk en bestuurlijk falende Groninger Forum bij deze bezuinigingen buiten schot blijft.

Occupy Groningen houdt inmiddels al weer maanden een mooi parkje bij de Westerhaven in Groningen bezet. En als het aan de gemeente Groningen ligt, kan deze manifestatie van nietsigheid doorgaan tot in het oneindige. Sterker nog: de gemeente helpt actief mee aan het in stand houden van Occupy. In antwoord op schriftelijke vragen van mijn fractiegenoot Joost van Keulen en mij schrijft het college dat Occupy elektriciteit geleverd krijgt door de gemeente, omdat er anders een gevaarlijke of overlast gevende situatie zou kunnen ontstaan. De occupyers zouden anders immers illegaal stroom af gaan tappen of een aggregaat neer moeten zetten. En zit er dan in ieder geval een meter achter die elektriciteit? Nee hoor, want het is immers Occupy. De wildkampeerders zonder doel krijgen de elektriciteit…voor niets!

Kan de gemeente dan een einde maken aan Occupy? Volgens het college kan dit niet, omdat er geen sprake is van overlast. Die is immers voorkomen dankzij de gratis la-la-elektriciteit van dat zelfde college. En de werkende Groninger? Die moet accepteren dat hij vrolijk meebetaalt aan het in stand houden van de parkbezetters.

Niet werken, gratis kamperen en gratis elektriciteit van gemeentewege. Voor Occupy gaat er werkelijk niets boven Groningen.

Gisteren berichtte het Dagblad van het Noorden dat een aantal Groningse occupyers per fiets naar Athene vertrokken is voor een grote manifestatie. Ik ben benieuwd of de rondfietsende occupyers elders in Europa wél voor hun camping moeten betalen.

Update 5 april 2012:

Ik heb samen met fractiecollega Joost een setje vervolgvragen gestuurd. Het is immers een gevaarlijk precedent dat het college anticiperend op een illegale, gevaarlijke en overlastgevende situatie een gunst verleend!

Update 19 april 2012:

En we hebben de antwoorden op de nieuwe vragen binnen. Het mag duidelijk zijn: wat Occupy mag, mag een ander niet. Of, zoals wethouder Frank de Vries zegt: ,De VVD begrijpt de wet niet’. Denkt u daar ook zo over, of ziet u het heel anders? Ik hoor het graag in de comments!

Vijf jaar geleden moest een vrouw met een knobbeltje in haar borst meer dan twee weken wachten op het eerste consult in het ziekenhuis. Daarna moest ze een tot twee weken op een diagnose wachten. En bij een slechte diagnose moest ze nog twee tot vier weken wachten op de noodzakelijke operatie. Gedurende al dat wachten bleven de vrouw en haar gezin in grote onzekerheid en werd de kans op genezing kleiner.
Tegenwoordig krijgt ze bij de meeste ziekenhuizen binnen een paar dagen het eerste consult, volgt de diagnose nog dezelfde week en kan ongeveer een week later begonnen worden met een eventuele operatie. Een snelheidswinst van minstens vier weken per behandeling!

Het is met name in linkse kringen, onder aanvoering van de SP, bon ton geworden om de marktwerking als de veroorzaker van de meeste problemen in de zorg te bestempelen. Marktwerking zou leiden tot bureaucratie, wachttijden en ‘stopwatchzorg’. En dat alles ten koste van de persoonlijke aandacht voor de patiënt. Onterecht, want juist door de marktwerking is in de zorg meer oog gekomen voor de wensen en belangen van patiënten.
Onder druk van de markt hebben verzekeraars zich verdiept in de wensen van hun klanten en die wensen meegenomen aan de onderhandelingstafel bij de zorgaanbieders. De dringende wens van Nederlanders om iets aan de wachttijden in de zorg te doen is gerealiseerd, bij behandelingen waar vrij over prijs en kwaliteit onderhandeld mocht worden. En dat alles zonder dat de prijzen bovenmatig werden verhoogd.

Maar niet alleen in de ziekenhuiszorg heeft marktwerking tot zorg geleid waarin de individuele belangen van de patiënt leidend zijn. Een mooi voorbeeld uit de thuiszorg, berucht vanwege de ‘stopwatchzorg’ die daar schering en inslag zou zijn, is het jonge bedrijf Buurtzorg. Bij Buurtzorg zijn inmiddels meer dan vierduizend thuiszorgmedewerkers werkzaam die grotendeels zelf aan de hand van wat voor de patiënt nodig is hun werkzaamheden inrichten. Buurtzorg werkt met kleine teams vanuit de buurt en is uitermate succesvol. Het succes van Buurtzorg dwingt de traditionele thuiszorgorganisaties momenteel om razendsnel hun werkwijze aan te passen, omdat ze hun klanten zien verdwijnen naar deze nieuwe toetreder in de zorgmarkt.

Een partij als de SP zou deze ontwikkelingen moeten toejuichen. Maar hoewel de SP als standpunten verkondigt dat ‘wachtlijsten voor ziekenhuizen niet acceptabel zijn’, ‘er een einde moet komen aan de stopwatchzorg’ en dat ‘de thuiszorg kleinschaliger moet werken vanuit de buurt’ vindt diezelfde SP dat ‘de marktwerking stopgezet dient te worden en waar mogelijk teruggedraaid’. De individuele patiënt zal zonder marktwerking echter teruggeworpen worden naar een situatie waar wachtlijsten hard groeien en thuiszorgprotocollen belangrijker zijn dan de wensen van de patiënt.

De ontwikkeling dat de wensen van de patiënt leidend zijn bij het inrichten van de zorg is een prille ontwikkeling. Een ontwikkeling die niet in de kiem gesmoord moet worden. De zorg kan daarom nog wel wat meer marktwerking gebruiken.

Het was een enerverende week in de Groninger politiek. Meerstad en vooral de miljoenen die er weer bij moesten stonden op de agenda van de raad en dat leverde reuring op bij de collega raadsleden ter linker annex college zijde.

De VVD is zeer helder in zijn stellingname: op deze manier doorgaan met Meerstad blijft  miljoenen injectie na miljoenen injectie vragen en aangezien daar geen of nauwelijks inkomsten tegenover staan, vinden wij dat onverantwoord. Uit niets blijkt dat de voor een succes nodige aantallen burgers zich in Meerstad willen vestigen. De VVD vindt het beter om nu een reëel (en helaas groot) verlies op Meerstad te nemen dan om de komende jaren keer op keer met nieuwe verliezen geconfronteerd te worden. Nu meer verlies nemen zorgt er ook voor dat de gemeente nu al haar overige geldverslindende ambities (tram, Forum) zal moeten heroverwegen en dat is hard nodig. Als we die keuzes niet nu maken, zullen ze op termijn alsnog voor ons gemaakt worden. De pijn zal dan echter nóg groter zijn.

Nou hoeft men de VVD niet te vertellen dat de kosten voor de baat uitgaan. Maar als er geen zicht is op die baat, dan heb je het over investeringen zonder zicht op rendement en dat zijn geen investeringen. En dat is onverantwoord.

De VVD vindt dan ook dat de ontwikkeling van Meerstad eerst opgeschort moet worden: geen verdere investeringen voor Meerstad doen en ook geen aanvullende aankopen. En ondertussen vol inzetten op andere meer aantrekkelijke woonlokaties om een deel van de investeringen terug te kunnen verdienen.

De PvdA reageerde door een woest weblog te schrijven. Zonder argumenten werd nogmaals genoemd wat een weldaad Meerstad voor de stad zou zijn en zo raasde men nog even door in een tunnelvisie van wensdenken en dromen.De SP reageerde als verwacht door nog maar eens aan te halen dat de SP vanaf het begin tegen de ontwikkeling van Meerstad is geweest. Uiteraard stemde deze voormalige tegenpartij wel weer voor deze nieuwe miljoeneninjectie.

Kijkend naar de feiten zien we dat Meerstad eerst bedoeld was voor 10500 woningen. In de loop der tijd moest dit aantal jaar na jaar naar beneden worden bijgesteld en op dit moment zitten we op een gepland aantal woningen van 6500. En wij verwachten dat dit aantal (helaas) nog fors verder zal dalen.

Een leek zal begrijpen dat deze bijstellingen geld kosten. Immers, minder woningen betekent minder inkomsten.

Je zou de kavels duurder kunnen maken, maar dat zit er in dit geval niet in. De kavels zijn namelijk al duur omdat de gemeente de prijs heeft gebaseerd op de prijzen in de stad. Volgens de VVD gaat die vergelijking mank: Meerstad ligt buiten de stad in Slochteren en de prijs moet daar op gebaseerd zijn. Een vergelijking met bv. de waterrijke wijk Borgmeren in Harkstede zou een reële vergelijking zijn. Dit is ons door meerdere makelaars in de stad bevestigd.

Een andere oplossing om het gat te dichten is om in de grondexploitatie (grex) telkens meer gemeentelijk geld te pompen en dat is wat het college ook jaar na jaar doet, zonder reëel zicht op daar tegenover staande inkomsten.

De VVD vindt dat verre van verstandig en vindt dat het college zou moeten onderzoeken of er op andere plekken in de stad, zoals op SuikerUnie lokatie, wel mensen wille

n wonen. Ons uitgebreide vooronderzoek met deskundigen uit de markt, geeft een unaniem beeld: op die binnenstedelijke lokatie kunnen wél grond en woningen verkocht worden. En op die manier kunnen we een deel van de verliezen van Meerstad compenseren.

Ook deze keer hebben we dus weer tegen de grondexploitatie gestemd, daarbij gesteund door het CDA en Student en Stad. Ook daar is het denken dus niet gestopt.

De Oost-Groninger SP-wethouders Rikus Brader en Hennie Hemmes maakten vandaag in een ingezonden artikel in het Dagblad van het Noorden met de wervende titlel ‘Oost-Groningen niet onrendabel‘ weer eens duidelijk hoezeer zij zich verzetten tegen de ‘sociale afbraak’ door het huidige kabinet. Ze suggereren dat het kabinet de werkgelegenheid in Oost-Groningen de nek om draait door bezuinigingen op de sociale werkplaatsen en de reïntegratiegelden. En dat terwijl, zoals Brader en Hemmes terecht constateren, de sociale werkplaatsen in Oost-Groningen vaak de grootste werkgevers zijn. En door die praktijk haalt dit kabinet een streep, tot verdriet van beide SP wethouders.

Dat de sociale werkplaatsen in Pekela en Oldambt met afstand de grootste werkgevers zijn, zegt alles over het falen van het (linkse) arbeidsbeleid in deze plaatsen. In plaats van werk te maken van werk bij reguliere werkgevers, werden mensen massaal aan werk  geholpen bij de sociale werkplaats. Werk dat bedoeld is voor mensen met een arbeidshandicap en dat daarom zwaar gesubsidieerd wordt. Door massaal mensen zonder arbeidshandicap een baan te geven bij sociale werkplaatsen zijn deze werkplaatsen onbetaalbaar geworden. Het kabinet grijpt nu (terecht) in en vindt dat mensen zonder arbeidshandicap een plek moeten vinden bij een reguliere werkgever. Maar juist in de gemeenten in Oost-Groningen waar mensen massaal richting de sociale werkplaats zijn gedirigeerd, heeft de werkplaats de reguliere werkgever voor een groot deel verdrongen. Want waarom zouden werkgevers nog plekken voor laaggeschoolde arbeid of plekken voor mensen met een arbeidshandicap vrijhouden, als mensen toch al via de sociale werkplaats aan het werk zijn? Oost-Groningen is onrendabel gemaakt!

Het is zeker dat de ingrepen in de gesubsidieerde arbeid pijn zullen doen, met name in die gemeenten die de afgelopen jaren de sociale werkplaatsen zeer fors hebben laten groeien. Gemeenten zoals de gemeenten waar Brader en Hemmes wethouder zijn. Die pijn moeten Brader en Hemmes echter niet het kabinet verwijten. De pijn is het directe gevolg van hun eigen beleid.

Ben ik het dan helemaal oneens met Brader en Hemmes? Nee, zeker niet. Brader en Hemmes hebben helemaal gelijk dat reguliere werkgevers, waaronder ook de overheid zelf, een grotere verantwoordelijkheid moeten nemen bij het in dienst nemen van mensen met een arbeidshandicap. Een overgang van het huidige systeem kan alleen slagen als alle werkgevers hun verantwoordelijkheid gaan nemen. Hun inzet om dit voor elkaar te krijgen valt te prijzen. Net als hun inzet voor een duurzame regiogebonden economie. Die staat er in Oost-Groningen momenteel niet al te florissant bij, maar beide wethouders laten hun kop niet hangen en zetten hun schouders er onder. Het zou verstandig zijn als ze hun energie niet langer zouden verspillen aan retoriek over het kabinet. Als beide wethouders zich volledig zouden focussen op het aansporen van werkgevers om hun verantwoordelijkheid te nemen en op hun inspanningen voor het ontwikkelen van de regionale economie maken ze VVD-politici zoals ik daarmee tot partner in hun strijd.